Waarom hostels voor werkende meisjes nodig zijn

Afgelopen december vond een afschuwelijke verkrachting plaats in New Delhi: een jonge vrouw werd in een rijdende bus door 6 mannen verkracht en vervolgens naakt op straat gegooid. Ze overleed een week later in het ziekenhuis. Deze zaak leidde tot felle protestacties van vooral jonge Indiase vrouwen en mannen die de politie en politici laks optreden verweten.

Verkrachtingen zijn aan de orde van de dag in India en meestal gaan de daders vrijuit. Volgens de Times of India (3 februari 2013) waren er in 2011 alleen al 24.206 verkrachtingen gerapporteerd waarbij slechts 5.724 daders veroordeeld werden. En let wel, dit zijn slechts de gerapporteerde verkrachtingen! Want vaak worden verkrachtingen niet eens aangegeven omdat er toch niks mee gebeurt en omdat er een taboe op rust.

Er is veel geschreven waarom juist deze zaak tot zo’n volkswoede heeft geleid. Allereerst natuurlijk omdat het zo bijzonder wreed en gruwelijk was. Daarnaast omdat het slachtoffer een goed opgeleide vrouw was. Alle vrouwen uit de Indiase middenklasse konden zich met haar identificeren, en voor de jonge opgeleide mannen kon het hun zus, vrouw of vriendin zijn. Het slachtoffer kwam van het platteland en haar vader was arbeider. Zij was naar de stad gekomen om fysiotherapie te studeren. Ze had net haar studie afgerond en was op zoek naar een baan.

De daders kwamen trouwens ook van het platteland, opgegroeid in een mannen-macho-cultuur met traditionele en erg vrouw-onvriendelijke opvattingen. In de stad worden ze geconfronteerd met grote reklameposters met halfblote vrouwen, jonge vrouwen die zich westers kleden, en vrouwen die op de werkvloer niet onder doen voor mannen. Dit druist in tegen hun vrouwbeeld, en dit soort vrouwen moeten worden ‘gestraft’.

Jonge vrouwen moeten op hun hoede zijn, ook in de moderne grote stad Bangalore, want ook hier liggen de traditionele opvattingen op de loer. Jonge vrouwen die alleen in een huis wonen is ondenkbaar. En vrouwen kunnen na 8 uur ’s avonds maar beter niet alleen op straat lopen. Er was zelfs een tijdje geleden een wetsvoorstel ingediend die het vrouwen verbood na 8 uur te werken!

Lees ook:
http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2007-05-10/india/27870562_1_commercial-establishments-act-karnataka-shops-night-shift

Het UWA-hostel voor werkende vrouwen biedt een veilige woonplek voor jonge meisjes die van het platteland naar Bangalore komen om te werken. De regels zijn hier behoorlijk strikt: geen mannen op de kamers, voor 9 uur thuis zijn en er staat altijd een bewaker voor de deur. Het hostel heeft een goede reputatie en ouders laten hun dochters pas naar de stad gaan als ze weten dat ze een veilige woonplek hebben. En de directrice (Ms Leela) is ontzettend streng! Moet ook wel als je een huis met 70 meiden moet bestieren. Maar natuurlijk hebbent de meisjes trucs om aan haar ijzeren wetten te ontsnappen….

De verkrachtingszaak heeft een hoop losgemaakt en de Indiase politiek lijkt nu ook daadwerkelijk stappen te nemen om vrouwen beter te beschermen. Intussen nemen de burgers zelf ook hun maatregelen. Zo is er bijvoorbeeld een app ontwikkeld waar een SOS-knop op zit. Wanneer deze knop wordt ingedrukt gaat er direct een bericht naar de nood-contactpersonen met de locatie van de telefoon. Maar veel geavanceerder nog is deze uitvinding: 2 studenten hebben ondergoed ontwikkeld waarbij een noodroep afgaat wanneer de vrouw wordt aangerand. Wat een geweldig idee!

Lees ook:
http://www.parool.nl/parool/nl/225/BUITENLAND/article/detail/3421656/2013/04/07/Studenten-India-ontwikkelen-ondergoed-tegen-verkrachting.dhtml

 

Comments are closed.

Steun ons zonder dat het je geld kost! Lees hier meer.